Διαβάστε περισσότερα στο νέο σύγγραμμα ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ, 17η Έκδοση, Schiller – Gebhardt που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις ΤΖΙΟΛΑ εδώ.

Τα Ηνωμένα Έθνη προσπαθούν να μετρήσουν τη συσχέτιση μεταξύ του ΑΕΠ και της ευτυχίας. Αντί να συλλέγουν στατιστικά στοιχεία για τα κοινωνικά προβλήματα, τα Ηνωμένα Έθνη ζητούν απλώς από τους ανθρώπους να αξιολογήσουν την ευτυχία τους. Σύμφωνα με αυτές τις αυτοαξιολογήσεις, ο ΟΗΕ κατατάσσει τα έθνη με βάση την «ευτυχία» τους. O παρακάτω πίνακας με τίτλo «ΑΕΠ και ευτυχία» δείχνει ότι η Φινλανδία είναι η πιο ευτυχισμένη χώρα στον κόσμο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες καταλαμβάνουν την 16η θέση και το Αφγανιστάν ανα­δεικνύεται ως το πιο δυστυχισμένο μέρος του κόσμου.

ΑΕΠ και ευτυχία

Πηγή: Έκθεση Παγκόσμιας Ευτυχίας 2022 των Ηνωμένων Εθνών και Δείκτες Ανάπτυξης της Παγκόσμιας Τράπεζας, 2022 (Ισο­τιμία Αγοραστικής Δύναμης).

Αν και τα πιο ευτυχισμένα έθνη απολαμβάνουν υψηλό βιοτικό επίπεδο, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ δεν αποτελεί τον καθορι­στικό παράγοντα της αντίληψης των ανθρώπων για την ευτυχία. Τα δίκτυα κοινωνικής υποστήριξης, το προσδόκιμο μιας υγιούς ζωής, η προσωπική ελευθερία και η αντίληψη της διαφθοράς επηρεάζουν την έννοια που δηλώνεται ως ευτυχία. Αυτό προσφέρει τη δυνατότητα να κατανοήσουμε γιατί οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Χονγκ Κονγκ δεν βρίσκονται πιο κοντά στην κορυφή της κατάταξης της ευτυχίας, παρά το γεγονός ότι έχουν τόσο υψηλά εισοδήματα.

Τόσο ο Δείκτης Κοινωνικής Υγείας όσο και ο Παγκόσμιος Δείκτης Ευτυχίας υπογραμμίζουν το γεγονός ότι η κοινωνική ευημερία και η οικονομική ευημερία δεν είναι πάντα συνώνυμες έννοιες. Οι λογαριασμοί του ΑΕΠ δείχνουν αν η οικο­νομική μας ευημερία έχει αυξηθεί, όπως μετράται από την αξία των αγαθών και των υπηρεσιών που παράγονται. Δεν μας λένε πόσο εκτιμούμε τα πρόσθετα αγαθά και υπηρεσίες σε σχέση με τα φαινόμενα εκτός αγοράς. Ούτε καν γνωστο­ποιούν αν προέκυψε κάποιο σημαντικό κοινωνικό κόστος κατά τη διαδικασία παραγωγής. Αυτές οι αποφάσεις πρέπει να γίνονται εκτός της αγοράς – είναι κοινωνικές αποφάσεις.

Τέλος, σημειώστε ότι κάθε δεδομένο επίπεδο ΑΕΠ μπορεί να περιλαμβάνει πολλούς συνδυασμούς παραγωγής. Η επιλογή του ΤΙ θα παραχθεί εξακολουθεί να αποτελεί ένα κρίσιμο ζήτημα, ακόμη και μετά τον καθορισμό του στόχου της μέγιστης δυνατής παραγωγής. Η ποιότητα ζωής στην οικονομία του αύριο θα εξαρτηθεί από το ποιον συγκεκριμένο συνδυασμό αγαθών και υπηρεσιών θα συμπεριλάβουμε στο ΑΕΠ.

Διαβάστε περισσότερα στο νέο σύγγραμμα ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ, 17η Έκδοση, Schiller – Gebhardt που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις ΤΖΙΟΛΑ εδώ.